ยัยแม่มด พูดหวานๆไม่เปน เอาใจใครไม่เก่ง

นานมาแล้วเราเคยถูกจับให้ไปเล่นเกมนึงแบบที่เราไม่เต็มใจ

แต่พอเล่นไปแล้วก็ประทับใจมากเลยทีเดียว มันเป็นเกมเกี่ยวกับความรัก

มีคนตั้งเกมส์ขึ้นมาว่า จะมีสะพานไม้เล็กวางพาดอยู่

ให้เดินไปจนถึงสุดทางโดยที่หลับตา ถ้าใครสามารถเดินไปถึงได้โดยไม่ตกลงมาซะก่อน

คู่รักที่คุณมีกับตัวคุณจะเป็นเนื้อคู่กันตลอดไป

ทุกคนจึงพยายามเดินแล้วหลายรอบ แต่ก็ตกลงมาทุกที

บางคนถึงกับคิดว่า  เราคงไม่มีเนื้อคู่แล้วล่ะสิ

จนมีคนนึงเดินไปถึง และไม่ตกลงมา ทุกคนก็ถามว่าเดินยังไงหละถึงไม่ตก

พอคนนั้นตอบทุกคนถึงกับเงียบไปเลย

เค้าบอกว่า "ชั้นแอบลืมตาเดินไง"

ลองคิดดูสิ เพื่อความรัก ทุกคนยอมหลับตา

และยอมปฏิเสธสิ่งต่าง ๆ ที่ทุกคนผ่านมัน โดยไม่มองอะไรเลย

เค้าสั่งให้หลับตาเดินก็ยอม แล้วมันจะไปถึงได้อย่างไร ?

ในเมื่อตาเรามองไม่เห็นทาง เวลามีความรักลองเปิดตามองให้ไกล

"อย่าปล่อยให้ความรักทำให้ตาบอด"

ถึงแม้ลืมตาเดินแล้วยังตกลงมาอีกก้อคงไม่เจ็บเท่าตกลงมาเพราะหลับตาเดิน

เพราะเราจะรู้ว่าต้องตกท่าไหนจึงจะเจ็บน้อยที่สุด

...... จริงไหม......