| Kuma-Zan's profileยัยแม่มด พูดหวานๆไม่เปน ...PhotosBlogLists | Help |
|
November 18 ไม่ขอให้เป็นเหมือนใคร เพราะมันไม่ใช่เธอ หากฉันจะรัก รักใครสักคน November 17 รักคุณเข้าอีกแล้ว เก็บเพลงรักนี้ ไว้ให้เธอ เมื่อวันใดที่เจอะเจอ ฉันก็พร้อมและยินยอมมอบความรัก และจิตใจ ชั่วนิรันดร์ (ชั่วนิรันดร์) มีเพลงเพลงนึงที่เคยร้องให้เธอฟัง แต่ไม่รู้ว่ายังจำได้หรือเปล่า วันและเวลาอาจจะหมุนและเวียนไป แต่ใจความในเพลงนั้นของเรา * ก็ยังคงเฝ้าย้ำพูดถึง ความรักที่ลึกซึ้ง และยังคงตรึงในหัวใจนานแค่ใหน ก็เหมือนเก่า เหมือนวันแรกที่เรา เจอะกัน ** เก็บเพลงรักนี้ให้เป็นของขวัญ ให้เธอได้รับได้รู้หัวใจของฉัน แม้คืนวันจะเปลี่ยนแปลงสักแค่ไหน แต่ใจของฉันที่รักเธอนั้น ต่อให้ต้องลงนรกหรือขึ้นสรวงสวรรค์ ฉันก็จะไม่มีวันมอบให้ใคร จะมีเพียงเธอแค่เพียงคนเดียว และจะมีแต่เธอ เธอแค่เพียงคนเดียว และจะเป็นเพียงคนเดียวเสมอไป ที่ฉันฝากชีวิต ทั้งหมดไว้ โดยไม่มีวันทวงกลับคืน กาลและเวลาที่เปลี่ยนหมุนและเวียนไป อาจจะทำให้หัวใจใครหมุนตาม แต่ไม่ว่าเวลาจะเปลี่ยนหมุนไปยังไง ใจความในเพลงนั้นของเรา ฉันขอใช้ช่วงเวลาทั้งชีวิตที่ฉันมี ฉันขอใช้ไปกับเธอ กับเธอ เธอคนนี้ ฉันขอมอบชีวิตทั้งหมดไว้ ฝากให้กับเธอเพียงผู้เดียว September 27 !!! ? เข้าใจ ? !!!สิ่งที่เธอได้เห็นบางวัน มุมที่ฉันไม่น่าชื่นชม
คนเจ้าน้ำตา คนเจ้าอารมณ์ ผู้หญิงเอาแต่ใจ คอยพูดจาประชดประชัน คอยเจ้ากี้เจ้าการวุ่นวาย ชอบทำเรื่องเล็กให้เป็นเรื่องใหญ่ ไม่รู้อะไรหนักหนา โกรธไม่มีเหตุผลใดๆ ไม่ว่าใครเข้ามาพูดจา หงุดหงิดทุกทีที่โทรเข้ามา มีใครคุยกับเธอ ต้องคอยถามไปไหนเมื่อไร อยู่กับใครไม่มาให้เจอ ต้องตอกต้องย้ำทุกคำนะเออ ไม่ไว้ใจเธอสักที เมื่อเธอสงสัยในสิ่งที่ฉันทำ ขอตอบเธอด้วยคำถาม คำหนึ่งตรงนี้ หากไม่รักจะห่วงไหม จะหวงทำไมตอบฉันสิ ที่ต้องระแวงอยู่ทุกนาที อย่าคิดว่ามันไม่เหนื่อยใจ ผู้หญิงคนหนึ่งไม่มีเหตุผล แต่ก็ทำเพื่อใครสักคนด้วยใจ ** เค้าเข้าใจมั๊ย.........เข้าใจ
** เค้าเชื่อใจมั๊ย........เชื่อใจ
** งั้นก็เข้าใจเค้าบ้างนะ ** August 21 เกมส์ความรักนานมาแล้วเราเคยถูกจับให้ไปเล่นเกมนึงแบบที่เราไม่เต็มใจ แต่พอเล่นไปแล้วก็ประทับใจมากเลยทีเดียว มันเป็นเกมเกี่ยวกับความรัก มีคนตั้งเกมส์ขึ้นมาว่า จะมีสะพานไม้เล็กวางพาดอยู่ ให้เดินไปจนถึงสุดทางโดยที่หลับตา ถ้าใครสามารถเดินไปถึงได้โดยไม่ตกลงมาซะก่อน คู่รักที่คุณมีกับตัวคุณจะเป็นเนื้อคู่กันตลอดไป ทุกคนจึงพยายามเดินแล้วหลายรอบ แต่ก็ตกลงมาทุกที บางคนถึงกับคิดว่า เราคงไม่มีเนื้อคู่แล้วล่ะสิ จนมีคนนึงเดินไปถึง และไม่ตกลงมา ทุกคนก็ถามว่าเดินยังไงหละถึงไม่ตก พอคนนั้นตอบทุกคนถึงกับเงียบไปเลย เค้าบอกว่า "ชั้นแอบลืมตาเดินไง" ลองคิดดูสิ เพื่อความรัก ทุกคนยอมหลับตา และยอมปฏิเสธสิ่งต่าง ๆ ที่ทุกคนผ่านมัน โดยไม่มองอะไรเลย เค้าสั่งให้หลับตาเดินก็ยอม แล้วมันจะไปถึงได้อย่างไร ? ในเมื่อตาเรามองไม่เห็นทาง เวลามีความรักลองเปิดตามองให้ไกล "อย่าปล่อยให้ความรักทำให้ตาบอด" ถึงแม้ลืมตาเดินแล้วยังตกลงมาอีกก้อคงไม่เจ็บเท่าตกลงมาเพราะหลับตาเดิน เพราะเราจะรู้ว่าต้องตกท่าไหนจึงจะเจ็บน้อยที่สุด ...... จริงไหม...... July 15 แอบเหนื่อยช่วงนี้แอบเหนื่อยได้มั๊ยอ่ะ เบื่อๆงัยไม่รู้
รายงานก็เยอะ เยอะ แล้วก็เยอะ
สอบก็ใกล้เข้ามาเรื่อยๆ เรื่อยๆ แล้วก็เรื่อยๆ
หนังสือ หนังหา ที่ว่าจะอ่าน ก็ไม่ได้อ่าน
เรื่องบางเรื่อง คนบางคนที่เราจบกับเค้าไปนานแล้ว
เค้าก็ยังไม่จบกับเราซะที (เปนไรมากป่าวเนี่ย)
ทั้งที่ปันหาหลายๆอย่างมันก็ดีขึ้นนะ
แต่ไม่รู้ไมตัวเรายังเนือยๆอยู่ เฮ้อ..
วันก่อนแอบไปยืนอ่านหนังสือในร้านซีเอ็ด
เจอประโยคนึง ชอบมากมาย
I can forget you,Do you belive that ?
ถ้าคนเราลืมกันได้ง่ายๆแบบนี้ก็ดีเนอะ
คนบางคนที่เราไม่เคยลืมเค้า แต่เค้ากลับลืมเรา
คนบางคนที่เค้าไม่เคยลืมเรา แต่เรากลับลืมเค้า
..วันนี้คงถึงเวลาแล้วมั๊ง..
ที่เราจะหันมาใส่ใจกับคนที่ไม่เคยลืมเรา June 27 Smo's day Returnsวันเสาร์ที่ผ่านมาได้ไปเที่ยวกันครบสโม
โอยย แบบว่าดีใจมากมายอ่ะ
ก็เด๋วนี้กว่าจาเจอกันครบทีมแบบนี้ มีซะที่ไหน
ไม่เคยจาว่างตรงกันซะที!!
เปนอีกหนึ่งวันในรอบหลายเดือนที่ผ่านมา
ที่เรียกได้ว่า เปนวันที่มีความสุขจิงๆ
PS. พี่กวาง เงินเดือนออกคราวหน้าแล้วนัดกันอีกนะ ขอบคุนค่ะ
PPS. วันนี้แอบเปนวันพิเศษ
PPPS. ก็เปนวันที่เราได้รู้จักคนๆนึงเมื่อหลายปีก่อนหนิ June 21 กำลังใจให้เธอ อย่าบอกว่าเธอล้ม อย่าบอกว่าเธอแพ้ ถึงแม้ว่าเธอจะผิดหวัง
ไม่ใช่เธอคนเดียวที่พบเจอ ที่เคยต้องผิดพลั้ง ฉันก็รู้และเข้าใจ
อย่าบอกว่าเธอเหงา อย่าบอกว่าเธอท้อ ถึงแม้ไม่มีใครคอยปลอบใจ
ถ้าหากเธอยังคงมีน้ำตา ถ้าโลกไม่สดใส เธอยังมีฉันใกล้ๆเธอ
จะอยู่กับเธอทุกครั้ง อยู่กับเธอเสมอ ในวันที่เธอไม่มีใคร
จะอยู่กับเธอทุกครั้ง ตลอดทางเดินที่แสนไกล เปนกำลังใจให้เธอ
อยากจะเก็บโลกสวย อยากจะเก็บรอยยิ้ม แล้วมอบให้เธอตลอดไป
จะคอยดูแลเปนเพื่อนเธอ ในวันที่หวั่นไหว เปนแรงใจไม่เคยไกลห่าง
ขอแค่ฝันยังอยู่ในใจ และวันหนึ่งจะเปนวันของเธอ
" รักพวกแกทุกคนนะ "
June 10 เรารักในหลวงวันธรรมดาที่ไม่ธรรมดา ก็เปนว้นที่ในหลวงครองราชย์ครบรอบ60ปีหนิ
วันศุกร์ที่ 9 มิถุนายน เลยเปนวันธรรมดาที่สุดแสนจะพิเศษอีกหนึ่งวันในประวัติศาสตร์ไทย
แค่ออกจากบ้านก็ได้รับรู้ความยิ่งใหญ่ ความรัก ความจงรักภักดีที่คนไทยทุกคนมีให้ในหลวงแล้ว คิดดูจิ ไม่ว่าจะเปนรถเมล์ รถไฟฟ้า คนขับแท็กซี่ พี่วินมอไซค์ แล้วก็ถนนทั่วทุกที่ จาเห็นแต่สีเหลือง แล้วเกือบจะทุกคนใส่เสื้อเรารักในหลวง เปนอาไรที่เห็นแล้วตื้นตันอ่ะ ทุกคนพร้อมใจกันใส่มากมาย
ส่วนเราหรอ เราก็รักในหลวงนะ แต่เราไม่มีเสื้อเหลืองงัย ก็เนียนใส่เสื้อขาวแทน แต่ก็ยังกลายเปนตัวประหลาด เปนจุดอ่อนของประเทศอยู่ดี โฮ..
กลางคืนไปดูพลุที่เค้าจุดเฉลิมฉลองที่สวนเบญ มี5ชุด
ชุดแรก อดดูอ่ะ มุมที่อยู่มองไม่เห็นไรเลย ต้นไม้บังมิดเลย
พอชุดที่สอง ก็เลยปีนรั้วข้ามไปดู รั้วสูงมากมาย ดีนะ ตำรวจไม่จับ
หุหุ คราวนี้ชัดแจ๋ว ได้ดูพลุครบชุดแบบเต็มๆ สวยงามมากมาย
ดูพลุจบก็ไปกินข้าวกันต่อที่เยาวราช แล้วก็ไปดูไฟที่ราชดำเนิน
พูดได้คำเดียวว่า สวยมากมาย ใครยังไม่ได้ไปดู ต้องไปดูให้ได้นะ
เปนอีกหนึ่งครั้งที่ดีใจที่ได้เกิดมาเปนคนไทย ได้อยู่บนผืนแผ่นดินไทย
ได้อยู่ใต้เบื้องยุคลบาทของในหลวง กษัตริย์ที่ดีที่สุดในโลก
PS. ถึงหนูไม่ได้ใส่เสื้อเหลือง หนูก็รักในหลวงค่ะ
PPS. ความดีที่หนูทำเพื่อในหลวง คือ เก็บห้องนอนค่ะ
PPPS. นายหมี ขอโทดน้า..โทรไม่ติดจิงๆอ่ะ June 03 we're OPMวันนี้มี MEETING OPM
ก็ปล่อยน้องๆหนุกหนานกันไป
เราหรอ แอบอู้มากมาย อิอิ
ดีใจมากๆที่พี่ๆกล้บมากันเยอะ
ดีใจที่ได้ทำประเพณีของ OPM อีกครั้ง
มีความสุขทุกๆครั้งที่ได้ทำแบบนั้น
(หุหุ ใครไม่อยู่ OPM ไม่รู้ เลียนแบบไม่ได้)
ขอบคุนพี่บัญฑิตทุกคนที่มา
ขอบคุนพี่บัญฑิ๊ตบัญฑิตทุกคนที่ยังกล้บมาทุกครั้ง
ขอบคุนพี่ๆทุกคนที่ทำให้รู้ว่า ไม่ว่าเราจะอยู่ที่ไหน
แต่ยังงัยหัวใจของเราก็ยังเปน OPM
รัก OPM หมดใจ โย่ๆ
พี่บัญฑิต = เพิ่งจบ
พี่บัญฑิ๊ตบัญฑิต = ไม่ได้เพิ่งจบ
May 21 ฝึกงานทำให้รู้ว่า..1. จริงๆแล้ว เราเปนคนเรียบร้อย ไม่ค่อยพูด (พี่ๆที่บริษัทเค้าพูดงี้ทุกคนเลยนะ) 2. ถ้าตั้งใจเรียน ตอนทำงานจริงก็ไม่ต้องมาอ่านหนังสือใหม่ 3. วันศุกร์ คือ วันที่มีความสุขที่สุดในสัปดาห์ เพราะจะได้หยุดอีก 2 วัน 4. ค่าของคนอยู่ที่ผลของงานจริงๆ 5. แต่บางทีมันก็ขึ้นอยู่กับว่าเปนงานของใครด้วย 6. สิ่งที่เด็กฝึกงานทุกคนได้ฝึกแน่ๆ คือ ฝึกทำตัวเปนอากาศ 7. เงินที่หาด้วยตัวเอง ใช้ยากกว่า เงินที่พ่อแม่ให้ (ถึงจะเเค่วันละ 120 บาทก็เหอะ!!) 8. งานของเด็กฝึกงาน คือ งานที่พนักงานประจำเค้าไม่อยากทำ เลยให้พวกเราทำแทน 9. ทำงานบริษัทญี่ปุ่นไม่ต้องฟังภาษาญี่ปุ่นออกก็ได้ แต่ต้องฟังภาษาอังกฤษสำเนียงญี่ปุ่นให้ออก 10.งานที่ว่าน่าเบื่อแล้ว ถ้าต้องอยู่เฉยๆแบบไม่มีงานทำ ยังน่าเบื่อมากกว่า 11.พอเด็กเริ่มเปนงาน มันก็ไปพอดี (ประโยคนี้ พี่ที่สอนงานเปนคนพูด) 12.ชีวิตในมหาลัยหนุกที่สุดแล้ว (นี่แค่ฝึกงานยังรู้สึกเลยนะ)
PS.ในที่สุด การฝึกงานอันแสนหนุกหนานก็จบลงซะที เย้ๆ PPS.ใครที่ยังฝึกงานไม่จบ ก็นะ ทำต่อไปละกัน สู้ๆ สู้ตาย (หุหุ น่าสงสารเจงๆ) May 05 เศษไม้ คือ เศษความรู้สึก++++++++++++++++++++++++++
หัวใจของเธอเป็นดั่งเกลียวคลื่น
สาดซัด ครืนครืน อย่างโหดร้าย ม้วนตัวกระทบฝั่ง ก็แค่หวังจะทำลาย เธอเองจึงไม่ต่างอะไรกับพายุร้ายกลางทะเล หัวใจของฉันเป็นดั่งเรือลำน้อย แค่ถูกคลื่นซัดก็พลิ้วลอย หักเห ซ้ำซ้ำ ซากซาก กับการสำลักน้ำทะเล ในที่สุดเรือลำน้อยที่ซวนเซ ก็ล่มลงกลางทะเลแห่งใจ
และเมื่อพายุสงบ สิ่งที่พบคือชิ้นส่วน "เศษไม้" ที่แม้จะถูกพายุรังแกจนแตกกระจาย
แต่ก็ยังลอยขึ้นมาใหม่ได้อีกวัน เศษไม้ คือ เศษความรู้สึก คือ ความคิดนึกที่เป็นตัวตนของฉัน คือ สิ่งที่บอกว่า ฉันก็เคยจมทะเลมาเหมือนกัน แต่ฉันก็ไม่เลือกที่จะตายในนั้นเพราะรู้ว่า ชีวิตยังมีค่าและสำคัญต่อตัวเอง ++++++++++++++++++++
พุ่งนี้จาได้ไปเที่ยวบ้านแดกที่นครปฐมแล้ว
ดีใจจัง แบบว่าอยากไปไหนก็ได้ แบบว่าช่วงนี้
แอบเบื่อคน เบื่ออาไรหลายๆอย่าง
April 05 เหง๊าเหงาก็รู้ว่าการกลับมาของเธอ ก็รู้ว่าเธอต้องการเปนเหมือนเดิม แต่รู้อะไรบ้างไหม ว่าเธอได้ซ้ำเติม ให้ภาพเดิมๆกลับมาทำร้ายกัน แต่วันนั้นไม่รู้เธอไปอยู่ไหน เหตุผลดีๆไม่มีใช่ไหม กับคนที่ทำร้ายกัน ผิดไหมที่ฉันไม่กลับไปรักเธอ ผิดไหมถ้าฉันเปลี่ยนไปจากวันนั้น ผิดไหมที่ทำอย่างนั้น ผิดไหมที่สงสารหัวใจตัวเอง และซึ้งที่เธอก็ยังคิดถึงกัน คำตอบฉันก็คงไม่ตรงใจเธอ ------------------------------------------------------------------- โอยยย ต้องฝึกงานอีกตั้งเกือบสองเดือน คิดถึงทุกคนจัง ไม่ได้ป่วนใครแบบนี้ เหง๊าเหงา March 16 เกาะล้านเมื่อวานไปเที่ยวเกาะล้านมา
ด้วยความอยากเที่ยว แต่เวลาไม่ค่อยมีกัน
ก็เลยตกลงกันไปเช้าเย็นกลับ ง่ายดีอ่ะ
นัดเจอกันเจ็ดโมง พอถึงนั่นก็นั่งเรือข้ามไปเกาะล้าน
แล้วก็ต่อรถไปเล่นน้ำกันที่หาดแสมกัน ชอบมากมาย
น้ำใสแจ๋วเลย คนก็ไม่เยอะ ส่วนใหญ่เปนฝรั่งทั้งนั้น หุหุ
วิวทิวทัศน์ดี๊ดี แต่แดดนี่จิ ร้อนมากส์ แต่ก็นะ เวลาเปนเงินเปนทอง
ถึงต้องเล่นทะเลกันตอนเที่ยงก็ยอม (ตอนนี้เลยตัวดำขึ้นกันทุกคน เย้)
เล่นน้ำแล้วก็เล่นบานาน่าโบ๊ท กินน้ำทะเลไปหลายอึก เค็มมากมายอ่ะ
แล้วก็ไปกินอาหารทะเลมื้อใหญ่ แล้วไปต่อโกคาร์ทกัน
กลับถึงกรุงเทพ 4 ทุ่มพอดี (ทำเวลาได้ดีมาก ตรงตามแผนเด๊ะ)
เมื่อวานหนุกหนานๆ แต่วันนี้แอบเมื่อยอ่ะ
เมื่อยไปทั้งตัวเลย แถมแสบหน้าอีก แต่ก็คุ้มนะ
เพราะเด๋วอาทิตย์หน้าเริ่มฝึกงาน ก็คงอดไปเที่ยวไหนอีกสักพักแน่ๆ
ทริปนี้ถือเปนทริปส่งท้ายปีสามขึ้นปีสี่ละกัน (โอยย ปีสี่แล้วจิงๆหรอเนี่ย)
PS. ใครไปทริปกระบี่ ไม่ต้องมาข่มนะ ไม่สนใจ แล้วก็ไม่อิจฉาด้วย
พอดีเราเที่ยวอย่างพอเพียง (พอเพียงทั้งตังค์แล้วก็เวลา) อิอิ March 05 เผื่อใครบางคนจาได้อ่านอีกไม่กี่วัน ใครบางคนจะหนีเราไป go inter แล้ววว
ใครบางคนที่ปกติก็แทบจะไม่ได้เจอกัน
แต่ก็ทำให้รู้ว่า เราไม่เคยห่างกัน
ใครบางคนที่ทุกครั้งที่รู้ว่าเราเฟล
เค้าจาทำให้เราสบายใจทุกครั้ง
ใครบางคนที่ไม่เคยเปลี่ยน
ไม่ว่าเวลาจะเปลี่ยนไปนานแค่ไหน
ใครบางคนที่รับเราได้ทุกอย่าง
ไม่ว่าเราจะเปนงัย เกเร งอแงแค่ไหน
ใครบางคนที่เข้าใจเราทุกครั้ง
โดยที่เราไม่ต้องพูดไรมาก
ใครบางคนที่เปน เพื่อน
แต่เปนเหมือนยิ่งกว่าเพื่อน
ใครบางคน คนนั้นจะหนีไปอยู่อีกครึ่งฟ้าแล้ว
ดูแลตัวเองดีๆนะ อย่าให้ใครบางคน คนนี้ เปนห่วง
ไม่งั้นกลับมาเมื่อไหร่ จะโดนมิใช่น้อย เข้าใจมั๊ยย
PS.1 ไม่ได้ไปส่งแต่จาไปรับวันที่กลับมานะ
PS.2 เขียนไปงั้นแหละ เผื่อใครบางคนจาได้อ่าน February 14 valentine++++ HaPPy VaLenTine's Day ++++
วันก่อนไปดูคอนเสิร์ตเบเกอรี่ "แลกรัก..แรกรัก" ที่ท่าพระจันทร์ มีตอนนึงเค้าพูดปามานว่า ..เคยคิดมั๊ยว่า วันนึงเราต้องเดินผ่านคนสักกี่คน มันอาจเปนแค่เสี้ยววินาทีก็ได้ ที่เราเดินผ่านคนที่ใช่ที่สุดไป ลองคิดดูว่ามันวิเศษแค่ไหน ที่เราได้เจอแล้วก็รู้จักกัน.. ฟังแล้วแบบ โอย..คิดได้งัยเนี่ย ชอบจัง valentine ปีนี้ ไม่มีไรมาก(ไม่มีตังค์) ไม่ได้ทำไรให้ใคร(ไม่รู้จาทำให้ใคร) เอาเปนว่า ขอบคุนใครบางคนที่โทรมา happy valentine เราแต่เช้า(ถึงเราจะพูดแค่ว่าอือ..อ คำเดียวแล้วนอนต่อ) ขอบคุนทุกเมสเสสที่ส่งมา happy valentine แล้วก็ขอบคุนอาไรหลายๆอย่างที่ทำให้วันทุกวันของเรามีแต่ ความรัก (รักทุกคนเลยย)
..เมื่อเอ่ยคำว่ารักดังๆ ก็เหมือนมันไม่มีค่าเลย ปากบอกไปแต่ใจเฉยๆ แค่เป็นคำหนึ่งคำที่พูดไป แต่บอกด้วยใจรู้ไหม ต้องใช้ใจมารับฟัง เบาๆแค่สักครั้ง แต่มันยังคงดังอยู่ในหัวใจ รักนะรักเธออยู่ในใจ ถ้าไม่จำเป็นก็ไม่เคยพูดมัน รักนะรักเธอมากมาย รักเธอมากมายโดยไม่ต้องพูดกัน..
++++ HaPPy VaLenTine's Day +++++ February 12 พื้นที่เล็กๆจะต้องถอนใจ อีกสักเท่าไร
โลกแห่งความเป็นจริง ไม่เคยเป็นอย่างใจ วันและคืนเปลี่ยนหมุน ให้เราวิ่งตามเรื่อยไป โตแล้ว ทุกอย่างเปลี่ยนไป การเป็นผู้ใหญ่ มันไม่ง่ายเลย มันไม่คุ้นไม่เคย ยิ่งคิดยิ่งเหนื่อยใจ ไม่มีเวลาเหลือ ไว้ฟังไว้คิดถึงใคร โตแล้ว ต้องทำอย่างไร เมื่อนาฬิกาในชีวิตหมุนเร็วกว่าใจ จนตัวเราเองอาจหล่นหาย เมื่อเด็กคนหนึ่งที่อยู่ในใจ เขาไปไหน ทำไมวันนี้เขาหายไปจากเรา ขอพื้นที่เล็กๆให้ยังเป็นเด็กอยู่ได้ไหม ในวันนึงเท่าไร ก็ไม่เปลี่ยนไปได้หรือเปล่า ให้ความสดใส ยังอยู่กับเรา อย่าให้ใครเขามาแย่งไป
แค่เพียงอยาก
ขอพื้นที่เล็กๆนี้ยังเป็นเด็กไปนานๆ
ให้เรายังได้ฝัน ให้เรายังยิ้มได้ โลกแห่งความจริง มันจะดีหรือร้าย เก็บความเป็นเด็กในหัวใจ เอาไว้ ตรงขอบฟ้านั้น มีรุ้งพาดผ่าน เมื่อความจริงความฝันได้มาบรรจบกัน ที่ดินแดนแห่งนั้น เด็กน้อยคนหนึ่งกับฉัน จูงมือเดินไปด้วยกัน ขอพื้นที่เล็กๆ ขอพื้นที่เล็กๆ ขอพื้นที่เล็กๆ ให้ใจยังเป็นเด็ก
อยู่กับฉันตลอด ไม่ให้ใครแย่งไป เปนผู้ใหญ่แล้วปวดหัว อยากเปนเด็กอีกครั้งจัง >__< January 25 Smo DaySmo Day วันพิเศษๆของสโม
(เลียนแบบคำพูดขวัญแดก)
เริ่มต้นความสนุกกันที่ U-Smile
แล้วก็ไปกินฟูจิกันต่อ
แล้วตามด้วย Swensen's อีก
อิ่มกันจนแทบจากลิ้งแทนเดินเลยอ่ะ
เปนอีกหนึ่งวันที่มีความสุขมากๆ
ก็จะไม่ให้มีความสุขได้งัยล่ะ คิดดูสิ
อยู่กันมาหนึ่งปี ได้ไปเที่ยวด้วยกัน
แบบครบทีมจิงๆแค่สามครั้ง >_<
ครั้งแรกตอนเริ่มทำสโมใหม่ๆ
ครั้งที่สองก็ทริปสโมที่เขาเต่า
..ครั้งนี้ก็ครั้งที่สาม..
แถมไม่รู้จาเปนครั้งสุดท้ายด้วยป่าว
ก็แต่ละคนไม่ค่อยว่างตรงกันเลยหนิ
จิงๆเราก็บ่นๆไปงั้นแหละ
ไม่สำคัญหรอกว่าเที่ยวบ่อยแค่ไหน
แค่พวกเราได้อยู่ได้ทำงานด้วยกัน
ก็มีความสุขแล้วก็สนุกที่สุดแล้ว
PS. เดี๋ยวอาทิตย์หน้าจะหนีไปภูกระดึงแล้ว น้องๆตั้งใจทำงานน้า จาเปนกำลังใจให้ ("V") January 17 Bye Niorแต่งตัวไป Bye Nior ตั้งแต่บ่าย กว่าจาแต่งหน้าทำผมเสร็จ
โอย เหนื่อย เปนอีกครั้งที่รู้สึกว่าเปนผู้หญิงนี่ลำบากจิงๆ
ไปถึงงานก็นะ ถ่ายรูปแหลก ถ่ายจนแสบตา
ก็กล้องแต่ละตัวงี้ แฟรชกระจาย แต่ก็นะ
เพื่อทุกคน เราทนได้ ก็มีแต่คนมาขอถ่ายรูปด้วยหนิ (เขินจัง)
ว่าแต่จามีใครรู้มั๊ยนะ เมื่อวานเราใส่ส้นสูงตั้ง 5 นิ้วแหน่ะ
ทำไมรูปออกมาตัวเราก็ยังตัวนิดเดียวอยู่ดี เซ็งจิงๆ
ไม่อยากจาคิดว่า นี่เราเมื่อยฟรีหรอเนี่ย ..
Bye Nior ปีนี้ รู้สึกว่าเพื่อนๆพี่ๆน้องๆจาแต่งตัวเวอร์ขึ้นทุกปี
สวยๆหล่อๆเอ็กซ์ๆกันทั้งนั้น หุหุ อย่างว่าเนอะ ก็ปีนึงมีครั้งเดียวนี่นา
Bye Nior ปีนี้ก็ยังประทับใจกับสายรหัสเหมือนทุกปี
ก็สายรหัสเราอบอุ่นเหมือนทุกปีนี่นา
ตอนเราอยู่ปีหนึ่ง สายรหัสเรา มีเราไปคนเดียว
ปีที่แล้ว เราอยู่ปีสอง สายรหัสเรา ก็มีเราไปคนเดียว
พอตอนนี้เราอยู่ปีสาม สายรหัสเรา ก็ยังมีเราไปคนเดียวอีก
แค่คิดก็ตื่นเต้นแล้ว ปีหน้าเราปีสี่ เราจะยังไปคนเดียวอีกมั๊ยนะ หุหุ January 16 ประกาศช่วงนี้งดโทรออก โทรกลับสักพักนึงนะคะ
เพราะเดือนที่แล้วทะลุโปรแบบทำลายสถิติเลยค่ะ
ตั้งแต่ใช้โทรศัพท์มา ไม่เคยเยอะถล่มทลายขนาดนี้
(เราว่าเราก็ใช้เท่าเดิมน้า...แปลกจิงๆ) December 24 FRIDAY IN THE PARKFRIDAY IN THE PARK : REBIRTH เมื่อวานวุ่นวายเตรียมงานกันตั้งแต่บ่าย ตอนแรกแอบกลัวเหมือนกันว่างานจะออกมาแบบไหน แต่ผลออกมา แบบว่าเกินคาดอ่ะ คนมากันเยอะมาก ดีใจจัง.. ที่ประทับใจสุดคงเป็นวงดนตรีมั้ง อันนี้ส่วนตัวนิดนึง ก็มีแต่เพลงที่เราชอบทั้งนั้นเลยหนิ บางเพลงก็โดนซะงั้น ทั้งเพลง "ถ้าฉันจะรัก ถ้าฉันจะฝากใจ เธอเองก็ควรสัญญามาก่อน ว่าเธอจะรัก มั่นคงและแน่นอน.." เพลงนี้ชื่อเพลงอาไร ไม่เคยจำได้ เพลงเก่าที่ฟังกี่ทีก็ชอบ แล้วก็ตามด้วย เจ็บบ่อยๆค่อยๆชิน รู้สึกเพลงนี้จะชื่อ ชิน แต่รู้สึกว่าเรายังไม่ชินซะที หุหุ แถมมีอย่าอยู่คนเดียวแล้วก็ปากดีอีก ยิ่งเพลงของปีแก่ๆนะ มันส์ที่สุดอ่ะ ไม่สมกับวัยเลยจิงๆ จำได้ว่าตอนนั้นมีหลายเพลงเลยนะที่ชอบ แต่พอดีเปนโรคความจำสั้น ตอนนี้เลยจำไม่ค่อยได้แล้ว (- - ") หุหุ มีความสุขจัง เวลาที่ทำงานออกมาแล้วเห็นทุกคนมีความสุข ตอนนี้งานสโมเหลืออีกไม่กี่งานแล้ว แอบใจหายนะเนี่ย หนึ่งปีผ่านไปเร็วจิงๆ ปีนี้ยุ่งวุ่นวายกะอาไรหลายๆอย่าง แต่ก็ได้รับอาไรหลายๆอย่างเหมือนกัน เรียกว่าคุ้มเกินคุ้มอ่ะ มีความสุขมากมายจิงๆ
ทำไมต้อง FRIDAY IN THE PARK ? แอบรู้ที่มาของชื่อโครงการนี้แล้วประทับใจมากมาย แล้วคงมีไม่กี่คนที่จะรู้ที่มาของชื่อนี้แน่ๆ รู้มั๊ยทำไมต้อง FRIDAY แล้วทำไมต้อง PARK เพราะครั้งแรกที่จัดงานนี้ เค้าจัดกันวันศุกร์งัย แล้ววันศุกร์ก็สีฟ้าซึ่งเปนสีคณะบริหาร ส่วน PARK ก็คือ สีเขียวซึ่งเปนสีมหาลัย เพราะงั้น FRIDAY IN THE PARK แปลอีกอย่างหนึ่งก็คือ คณะบริหารในมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ คนคิดชื่อโครงการนี้สุดยอดมั๊ยล่ะ คิดได้งัยเนี่ย
SPECIAL THANKS : ขอบคุณน้องๆเพื่อนๆพี่ๆทุกคนที่มาช่วยทุกครั้งที่มีงาน ขอบคุณจิงๆ ขอบคุณยัยมังกรที่เปนกำลังใจให้กัน ฉึก!! ขอบคุณคนๆนึงที่แอบเห็นเราเฟลแล้วไม่ถามอาไรแต่ทำให้เรารู้สึกดีขึ้นมากมาย ขอบคุณอาไรหลายๆอย่างที่ทำให้งานที่เราทำจบอย่างมีความสุขทุกครั้ง แล้วก็ขอบคุณใครบางคนที่ทำให้รู้ว่าระยะทางและเวลาไม่เคยทำให้เราไกลกัน |
|
|